Jaka jestem? Uroda, ze tak się wyrażę nieokreślona, charakter tym bardziej. W wolnych chwilach ironizuję, dramatyzuję i wciąż poszukuję.

Oprócz tych rewelacji - przerysowuję swoje "ziszczone sny idioty" na papier, a jak mi się znudzi nudzenie się - zdmuchuję kurz z mojego skrzypiącego pudła. Czasem dla utwierdzenia tej bezsensowności przetrzepię jakiegoś futrzaka.

A na koniec - nałogowo oglądam filmy "in inglisz", robię zdjęcia z ukrycia, jem wystrzałowe żujki (mają tyle witamin!!!) i kolekcjonuję nakrętki Pana Tymbarka. Koniec? Niekoniecznie...

* * *

W moim obiektywie: pomieszanie z poplątaniem - mniej, bądź bardziej ulotne chwile. Bardzo cenię sobie krytykę i z godnością osobistą przyjmę fakt, że komuś moja praca się podobać nie może. Ale... "nie bo nie"?
Zwykłam mówić, sztuka to kapryśna pani - dotyczy to również odbiorców. Jednak - argument "nieBO..." do mnie jakoś nie przemawia

Szanuję każdą pracę i każdego - przecież to cząstka nas samych. Raczej jednak nie komentuję prac, które "celują" negatywnie w moje wartości, wiarę, estetykę - ja będę zdrowsza, o ten Ktoś nie poczuje się obrażony

A jeżeli mi się praca podoba - po prostu to piszę, ot, cała filozofia.

Kiedy Cię odwiedzę - miło, że dziękujesz. Jeśli jednak znajdziesz chwilę napisz, wróć tutaj - może coś Ci wpadnie w oko, albo podpowiesz, co powinnam zrobić inaczej w przyszłości?

***

A to niech będzie mantrą wspólną, naszą:

"Nie potrafię podać przepisu na sukces, ale mogę podać przepis na osiągnięcie porażki. Spróbuj zadowolić wszystkich..."
/Howard Bayard Swope/

Pozdrawiam serdecznie odwiedzających!